Witamina B1
Z Wikipedii
| Tiamina | ||||||
|
||||||
| Ogólne informacje | ||||||
| Inne nazwy | Witamina B1 Aneuryna |
|||||
| Wzór sumaryczny | C12H17N4OS | |||||
| SMILES | OCCC1=C(C)[N+](CC(C=NC(C)=N2)=C2N)=CS1 | |||||
| Masa molowa | 265,356 g/mol | |||||
| Identyfikacja | ||||||
| Numer CAS | 59-43-8, 67-03-8 | |||||
| PubChem | 1130[1] | |||||
|
||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||
| Zwroty bezpieczeństwa | S: 22-24/25 | |||||
| Numer RTECS | XI7350000 | |||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa) |
||||||
Tiamina (witamina B1, aneuryna) – organiczny, heterocykliczny związek chemiczny, złożony z pierścienia tiazolowego i pierścienia pirymidynowego, które połączone są mostkiem metinowym.
Spis treści |
[edytuj] Forma aktywna
DPT – difosfotiamina – pirofosforan tiaminy – kokarboksylaza. Reszta pirofosforanowa jest wbudowywana do tiaminy przy udziale transferazy, dawcą pirofosforanu jest ATP.
[edytuj] Funkcja biochemiczna
- dekarboksylacja oksydacyjna α-ketokwasów tj.:
- kwas pirogronowy;
- kwas α-ketoglutarowy;
- α-ketokwasy powstałe w procesie transaminacji aminokwasów rozgałęzionych;
- udział w reakcji transketolacji odbywającej się w cyklu pentozowym.
[edytuj] Rola w organizmie
Rozpuszczalna w wodzie, odgrywa zasadniczą rolę w procesach oddychania tkankowego, głównie w przemianie węglowodanów, jest częścią składową koenzymu karboksylazy (pirofosforanu tiaminy). Wzmaga czynność acetylocholiny, hamuje esterazę cholinową, działa synergicznie z tyroksyną i insuliną, pobudza wydzielanie hormonów gonadotropowych. Tiamina przyspiesza gojenie się ran i wykazuje działanie uśmierzające ból.
[edytuj] Skutki niedoboru
- zaburzenia czynności centralnego układu nerwowego: uczucie osłabienia, zmęczenie, oczopląs, zaburzenia pamięci, koncentracji, depresja,
- niewydolność krążenia: przyspieszona akcja serca, powiększenie wymiarów serca, obrzęki kończyn górnych i dolnych,
- zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: utrata łaknienia, nudności, wymioty, biegunki, bóle brzucha, brak apetytu, spadek wagi.
W przypadku silnej awitaminozy B1 może wystąpić choroba beri-beri, objawiająca się zaburzeniami pracy neuronów i włókien mięśniowych, co powoduje bóle kończyn, osłabienie mięśni, drżenie, niewydolność układu krążenia.
Alkohol rozkłada witaminę B1, co powoduje, że ludzie nadużywający alkoholu powinni szczególnie dbać o dostarczanie jej do organizmu.
Normalnie odżywiając się, nie można doprowadzić do niedoboru witaminy B1. Problemem jest niedobór wit. B1 wywołany spożywaniem alkoholu. W tym przypadku można rozpoznać takie objawy jak:
[edytuj] Skutki nadmiaru
(możliwe tylko w wypadku zastrzyków) – osłabienie, obrzęki, poty, nudności, zmęczenie, duszność, obrzęk krtani, zawroty głowy, drżenie mięśni, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, a w skrajnych przypadkach może dojść do śmierci.
[edytuj] Źródła witaminy
Witamina B1 występuje wszędzie, a szczególnie dużo jej jest w tkankach aktywnych metabolicznie (wątroba, serce), a także w: produkty zbożowe grubego przemiału, mięso, wędliny (szczególnie wieprzowina), rośliny strączkowe – groch, fasola oraz drożdże, orzechy, słonecznik, ryby, owoce i warzywa. Tiamina jest zgromadzona głównie w warstwie zewnętrznej ziaren zbóż, dlatego też procesy technologiczne polegające na łuskaniu i polerowaniu zubażają mąkę w tę witaminę. Także enzym obecny w surowych rybach: tiaminaza rozkłada tiaminę. Tiaminę odkrył Kazimierz Funk w 1911 roku.
[edytuj] Zapotrzebowanie
Około 1,6 mg na dobę.
Przypisy
- ↑ Tiamina – Compound Summary (ang.). PubChem Public Chemical Database.
|
|||||||||||
