Topola osikowa – Wiki

Topola osikowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Topola osikowa
QuakiesSEP2005.JPG
Systematyka[1]
Domena: eukarionty
Królestwo: rośliny
Klad: rośliny naczyniowe
Klad: rośliny nasienne
Klasa: okrytonasienne
Klad: klad różowych
Rząd: malpigiowce
Rodzina: wierzbowate
Rodzaj: topola
Gatunek: topola osikowa
Nazwa systematyczna
Populus tremuloides Michx.
Fl. bor.-amer. 2:243. 1803
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Topola osikowa (Populus tremuloides Michx. ) – gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych (Salicaceae). Występuje w Ameryce Północnej (nie należy go mylić z europejską topolą osiką – Populus tremula).

Spis treści

[edytuj] Morfologia

Liście
Las topoli osikowych w Shoshone National Forest
Pokrój
Drzewo o wysokości do 20 m (rzadko 30 m) i luźnej koronie. W pierśnicy osiąga ok. 80 cm (rekord to 1,37 m).
Pień
Wysoki, prosty. Kora początkowo gładka, jasna, zielonkawa do żółtawo-brązowej, w starszym wieku szarobrązowa i spękana w dolnej części.
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Liście prawie okrągłe, o szerokości 4-8 cm, na brzegu karbowane. Cechą charakterystyczną jest spłaszczony bocznie ogonek liściowy, dzięki czemu liście "drżą" pod wpływem wiatru, a z koron drzew dobiega stale cichy, charakterystyczny szum. Liście na pędach młodych i odroślowych mają kształt trójkątny i osiągają do 10-20 cm długości.
Kwiaty
Roślina dwupienna – na jednym drzewie występują tylko kwiaty jednej płci – albo męskie, albo żeńskie. Zebrane są w kotki. Kotki męskie i żeńskie mają długość 4-6 cm. Kwitnie przed rozwojem liści. Jest wiatropylna.
Owoce
Torebki o średnicy ok. 6 mm skupione są na osi o długości ok. 10 cm. Każda zawiera ok. 10 nasion.
Nasiona
Zaopatrzone w długi, biały puch. Rozsiewane są przez wiatr (anemochoria).

[edytuj] Ekologia

Występuje na zróżnicowanych siedliskach. Nie znosi silnego zacienienia i pojawia się na terenach otwartych w postaci jednogatunkowych drzewostanów lub mieszanych z udziałem innych światłolubnych gatunków. Masowo kolonizuje miejsca po pożarach. Występuje w postaci klonalnej (jako genet) – nowe drzewa wyrastają z odrostów korzeniowych. Znane są okazy liczące dziesiątki tysięcy ramet (pni) zajmujących do 80 hektarów powierzchni, osiągających łączną masę 6,5 tys. ton i żyjących być może już od miliona lat[2][3].

Przypisy

  1. ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001.... [dostęp 2009-12-10].
  2. ↑ Populus tremuloides (ang.). Fire Effects Information System. [dostęp 12 maja 2008].
  3. ↑ The Trembling Giant (ang.). Discover, 1993. [dostęp 12 maja 2008].

[edytuj] Bibliografia

  1. Native trees of Canada. Department of Northern Affairs and National Resources. Canada. Forestry Branch, 1952.